Þegar plastpokar eru notaðir hefur fólk meira og minna áhyggjur af einu eða öðru tagi, heldur að plast sé eitrað. Sérstaklega fyrir litaða álpappírspoka, þora margir ekki að nota það til að geyma mat. Reyndar villast skynsemi fólks aðallega af ytra umhverfi. Umheimurinn telur almennt að plast sé eitrað, sem gerir það að verkum að fólk lendir í misskilningi.
Það eru nokkrar tegundir af plasti sem notað er til að pakka matvælum úr álpappírspoka, svo sem pólýetýlen, pólýstýren osfrv., og hreinlætisframmistaða þeirra er hæf.
Reyndar er flest plastið sem notað er í álpappírspoka fyrir matvæli öruggt. Hins vegar, vegna þess að plastpökkunarmarkaðurinn er of stór og auðvelt að setja í framleiðslu, er erfitt að stjórna honum. Á hinn bóginn hafa sum matvælafyrirtæki og jafnvel neytendur sjálfir ekki vitund til að gera virkan greinarmun á matvælum og plastpokum sem ekki eru matvörur.
Hvað varðar önnur matvæli sem ekki eru beinlínis æt þá geta hreinlætisstaðlar plastumbúða verið lausari og ekki þarf að merkja orðin „fyrir matvæli“ heldur ber að gæta sérstakrar varúðar við endurunna plastpoka úr endurunnu plasti. Það er óhjákvæmilegt að úrgangsplasti sem endurunnið er af fyrirtækjum verði blandað saman við pólývínýlklóríð og önnur hráefni sem ekki er hægt að nota í matvælaumbúðir. Ef slíkur endurunninn plastpoki er notaður til að pakka matvælum mun það valda skaða á mannslíkamanum og neytendur ættu að vera vakandi.